Akropol w Atenach to wielka wapienna cytadela wznosząca się około 156 metrów nad współczesnym miastem, święta skała, na której klasyczne Ateny zbudowały pomniki, które zdefiniowały zachodnią architekturę. Zwieńczony Partenonem, został wzniesiony głównie w V wieku p.n.e. za czasów męża stanu Peryklesa, u szczytu potęgi Aten, jako sanktuarium bogini Ateny i manifestacja bogactwa, sztuki i pewności siebie miasta. Od 1987 roku jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a z około 4,5 miliona odwiedzających rocznie jest najczęściej odwiedzanym stanowiskiem archeologicznym w Grecji.
To, co dziś oglądasz, to zespół marmurowych arcydzieł na szczycie wzgórza: Partenon – świątynię Ateny Partenos, wzniesioną w porządku doryckim przez architektów Iktinosa i Kallikratesa, z dekoracją rzeźbiarską nadzorowaną przez Fidiasza; Erechtejon, słynny z Ganku Kariatyd, gdzie posągi dziewcząt zastępują kolumny; monumentalną bramę Propyleje, przez którą wchodzisz; oraz małą, elegancką świątynię Ateny Nike na południowo-zachodnim bastionie. Poniżej południowego stoku leżą Teatr Dionizosa – kolebka greckiego dramatu – i rzymski Odeon Heroda Attyka. Oryginalne Kariatydy i ocalałe rzeźby Partenonu znajdują się w Muzeum Akropolu u podnóża wzgórza – to osobne miejsce i osobny bilet; nasz bilet uprawnia do wstępu na stanowisko archeologiczne na samej skale.
Akropol leży w sercu Aten, do którego dociera się w kilka minut ze stacji metra Akropoli i Monastiraki; główne wejście znajduje się na deptaku Dionysiou Areopagitou wzdłuż południowych i zachodnich stoków. Marmurowe ścieżki są strome i wygładzone przez wieki stóp, a skała jest w pełni wystawiona na attyckie słońce, dlatego wejścia wczesnym rankiem lub późnym popołudniem są o wiele przyjemniejsze niż w środku dnia. Ponieważ wejście jest limitowane godzinowo, a najlepsze terminy wyprzedają się z tygodniowym wyprzedzeniem latem, my zajmujemy się biletowaniem w Twoim języku i rezerwujemy wybrany przez Ciebie przedział czasowy, abyś mógł poświęcić energię zabytkom, a nie staniu w kolejce.
